Het gaat nu bijna beginnen. De maandag staat in het teken van grote opstoppingen, groeiende spanning onder de lopers en oh ja, een zomergriepje dat zomaar eens kan uitgroeien tot een mensenmoordende pandemie. En dan moet het startschot nog gelost worden!

Nijmegen leek vandaag nog meer dan anders op een ongeorganiseerde mierenhoop. De oorzaak was voorspelbaar: tienduizenden deelnemers verdrongen zich rijendik rond de Wedren om hun startbewijs af te halen.

Als ik mee zou lopen, zou ik hier het meest tegenop zien. Ik word al nerveus van een rij in de supermarkt, maar met duizenden wachten in de rij om een papiertje op te halen met je naam? Doodeng. Gelukkig loop ik niet mee, want onder de lopers waart er nog iets veel engers rond: de angst voor varkensgriep.

Virologen en medische experts riepen al weken geleden dat de Vierdaagse geschrapt zou moeten worden. Zo’n massaal evenement zou een enorm besmettingsrisico opleveren. In het ergste geval verspreiden de wandelaars straks het virus zelfs als een *ahum* lopend vuurtje.

Zo’n vaart zal het vast niet lopen… tenzij… laten we de symptomen van varkensgriep eens doornemen. Dragers van het virus zijn bovengemiddeld moe, hebben het warm en drinken daarom veel. Ook voelen ze klam of heet aan én ze zweten meer dan normaal. Moe, veel drinken, zweterig…? Vertoont zo’n beetje elke Vierdaagseloper die symptomen niet? Dat wordt dus nog dringen in de quarantainetent.

Stichting De 4daagse doet desondanks haar best om mensen gerust te stellen. Zo staan er extra wasbakken op de Wedren en heeft de marsleiding ook nog eens uit eigen zak duizenden informatieflyers laten drukken. Maar heeft dat nou wel nut? Sinds wanneer helpt handen wassen bij verkoudheid? En zo’n flyer leest lekker weg, maar is vrij zinloos bij een chronische loopneus, laat staan een fikse niesbui.

Wat dan de beste oplossing was geweest? Iedere loper krijgt bij zijn startbewijs een gratis griepmaskertje. En niet zo’n klinisch koud doktersmondkapje, welnee… gewoon in de vorm van een guitig varkensneusje. Bedenk er een leuk motto bij “Loop voor aap of lig op apegapen” en geen haan die er meer naar kraait.

Lachen is en blijft het beste medicijn immers. Of zoals Imca Marina al eens zong “dat is de beste remedie… anders ga je er aan”. En dat laatste moeten we toch echt niet hebben… Dat gezegd hebbende wordt ’t nu toch echt tijd voor mijn preventief shotje Tamiflu. Proost en tot morgen!