Terwijl de kalender nog een dikke 14 dagen aangeeft tot de Nijmeegse Vierdaagse, wijst de thermometer op dikkere temperaturen. Dubbele reden om langzaam maar zeker warm te lopen voor deze editie van het wandelfestijn.

Over warm lopen gesproken: hoe heet hebben de deelnemers het wel niet? In deze periode bereidt een beetje wandelaar zich intens voor, maar hoe kun je dat van jezelf vragen? De laatste dagen raak ik al doordrenkt zodra ik de tocht naar mín brievenbus onderneem. Een brievenbus die gewoon aan m'n voordeur zit. Kun je nagaan.

Toch moet je kilometers maken als je een kans wil maken. Lange kilometers over verlaten landweggetjes, vergezelt door een zon die je toelacht met stralen die voelen als withete dolken. Op weggetjes waar niemand staat ter aanmoediging, niemand om je door die dode momenten te slepen. Wie nu traint, staat er alleen voor. Geen bezorgde buurtbewoners die je met een tuinslang nakomen of een blarenpost als je echt niet meer kan. Moederziel alleen op die eindeloze wegen waar de wind het laat afweten. Op routes waar bomen geen beschutting bieden en je bij elk spoortje van schaduw twijfelt of het niet gewoon je ogen zijn die niet meer open willen.

Toch is er één lichtpuntje, en nee, niet aan 't eind van die bevreesde tunnel. Wie de training onder deze omstandigheden doorstaat, kan de Vierdaagse zelf lachend aan. Maar zie het eerst eens te overleven.

Met dat laatste zit de organisatie van de Vierdaagse ongetwijfeld ook in de maag. Hevige hitte en grote evenementen gaan zelden goed samen. En dat maakt het voor ons op de redactie ook weer zo spannend. We houden al het nieuws nauwlettend en vol spanning in de gaten. Komt de marsleiding met een preventief hitteplan? Wordt de route uit voorzorg ingekort en starten we met zín allen een paar uur eerder? Of slaat het weer om en staan we over 14 dagen met 14 graden en een zuidooster in de regen op de Wedren?

Kortom, de spanning is zo hoog dat ook wij lijden onder de voorbereidingen. Het lijkt zo glamourvol en eenvoudig, dat stukjes tikken in een redactieruimte waar de airco zacht zoemt en de frisdrankautomaat letterlijk binnen handbereik is. Maar heus lopers, ook wij hebben het zwaar.

Toch zetten wij door, u ook?